ana kalbim odlanır

söz düşende davadan

bes değil mi ey insanlar

döküldü kan,aktı kan

bes değil mi,ana toprak

su içti göz yaşından



yer yüzünde dostu olsun

gerek insan insana

kalbimdeki bu arzular

arzusudur zamanın

ben anayım bu sesimde

yerin göğün derdi var

sulha gelin ey insanlar

yoksa dünya mahvolur



silahları yandırın

arşa çıksın tütsüsü

her obada her bir evde

kanat açsın sulh sözü

yüzü gülsün insanların

bayram etsin yer yüzü