Bir ay bekler bizi gecenin dehlizlerinde

Güneşten bir tutam ışık taşıyarak göğüs kafesinde

Çalınmış düşünceler ve kaçırılmış özgürlüklerle

Arşınlar tek nefeste çeken ölümü ciğerlerine

Durma yok dinlenme yok

Ay bekler bizi gecenin dehlizlerinde

Gündüzden bir salkım umut taşıyarak göğüs kafesinde

Durma yok dinlenme yok

Gözlerinin önünde

Sonsuz bir mavi çubuk koşuyor

Şakaklarından savrulan kan koşuyor

Zalime, caniye, haine isyan konuşuyor

Durma yok dinlenme yok

Çünkü vicdanın hissesidir isyan

Durma yok dinlenme yok

Çünkü umudun zirvesidir isyan

Bir ay bekler bizi gecenin dehlizlerinde

Güneşten bir tutam ışık taşıyarak göğüs kafesinde

Bir ay bekler bizi gecenin dehlizlerinde

Gündüzden bir salkım umut taşıyarak göğüs kafesinde

Bir ay bekler bizi gecenin dehlizlerinde

Gecenin bilinmedik yerlerinden çıkıp gelir ay

Her taraf yanıyor, kızılca kıyamet, kelimeler ihanete çarpıyor

Kelimeler gecenin tırnaklarından damlayan ceset

Haydi ver soluğunu durma koş

Kaldır güneşe adanmış yumruğunu

Ey yalçın kayalarda kendini lalelere adayan

Çılgın kahkahalara bir mızrak gibi havalanan

Ve süvari ol yeleleri rüzgarlarda savrulan

Savrulan attan görülmemiş düştüğü süvarinin

O durmadan koşup, özgürlüğe kavuşan

Durma yok dinlenme yok ay bekler bizi zifirinin içinde

Durma yok, dinlenme yok isyanı haykırmak için mezalime

Durma yok, dinlenme yok çünkü umudun zirvesidir isyan

Durma yok dinlenme yok çünkü vicdanın hissesidir isyan.