Gün ağırınca kalkamaz birden

O yattığı sert kuru yerinden

Bir başağrısı ense kökünden

Acır kendine

Başlar yeniden

Her kadehte bir isyan şahlanır

Bir isim bir aşk daha silinir yine gönlünden

Her tüketilmiş sarhoş geceden

Tek şey anımsar eski günlerden

Bir çift mahsun göz

Uysal hüzünlü

Biraz kaderci

Ürkek, çekingen

Her an koşardı canı yürekten

Ne zaman isteyip arasam en uzak yerlerden

Ve ayrılıklar bitmez, öğütür

Ve gölgeler siner ömrüne

Kaçarak kendinden…