Hayat çok garip amk

Ben bu şarkıyı sırf onun için dinlemeye başladım. Sırf onun kafasını anlamak için. Yıllarca sevdim. Yıllarca. Şimdi konuştuk 22 yaşında üzerinden yıllar geçmiş. Ve ona herseyi söyledim. Ama beklediğimi göremedim. Aslında sanırım onunda elinde olmayan durumlar vaki oldu. Ama. Olsun ben onca yıl bekledim. Çok görmem bu süreyide. Kalbimdeki yeri güzel en nihayetinde. Masum Neden aklımdan çıkmıyorsun Yıllar sonra... Anlam veremiyorum. Nasıl kabul olmuş ama bana sezdirilmemiş bir duasın? Bir heves olman beni öylesine korkutuyor ki... Sanırım şu sıralar en son katlanabileceğim şey bu olurdu. Öylesine meraklıyım ki Eskisi gibi saf temiz duygularla düşlemeye Seni hayal etmeye bile korkuyorum Zihnimdeki narinliğine elem değecek diye. Ben sahiden sevebilir miyim... Hakkını vererek Hazzını vermeden Bir gün nasip olur mu Arada hatırına geliyor muyum merak ediyorum Düşünecek onca şeyinin arasında külfet miyim sana Ofladiğın bir furuat mı? Sana asla yük olmak istemem... Sana köstek olmak istemem Beni affet. Benim elim kolum çamur şimdi. Suyla evlensem ancak temizlenirim gibi. Beni o zamana dek bekler misin? Yoksa bir el kızı alıverir mi seni yıllar sonra yine bir kısır döngüye kurban gittiğimi düşüneceğim şekilde Yakınken uzak olur musun yine bana. Ve bana iki gözünden biri dahi asla o şekilde bakmaz mı artık? Söylesene yüzsüz müyüm bunları istemekte Utanıyorum bu satırlara yeşillerin temas eder diye. Bu olmasa dahi benliğimde bunları barındırıyor olmak bile yanaklarımı kızartıyor. İçimde bir his var lakin asla anlamlandıramıyorum. Iyi mi kötü mü.... Daha mı kötü yoksa? Tercüman olmanı dilerdim. Ama yalnızım. Ben hiç kimseyle, hiç kimsenin olmadım. Hayır ben hep yalnızdım. Tarlalardan toplanan pamuk gibisin. Öyle beyaz... Tablolardaki resmedilişi gibi... Ama henüz şekil verilmemiş. Sıradan değil. Dalındaki haliyle Kendince bir auran var. Söylesene bu kadar zarifliğinin altında yatan bir ketumluğun var mı? Bana kendini iyi yönlerinle göstermek istemeni asla yadirgamam. Ne kadar iyi gözükselerde bir o kadar pürüzlu olduğunu insanoğlunun evvela kendimden biliyorum Sözlerim seni kırmasın. Ben o pürüzleri de severim. Korkuyorum. Bir gün gönlüm seninle dolup taşar ama bunu sana dökemezde içinde boğulurum diye. Ya o an yanımda olmazsan. Ya benden gidersen. İşler çığırından çıktığında Geri dönüş zorlaştığında Umduğum değil bulduğum olursa... Söylesene nasıl bir bir toparlarım dağılan yanlarımı Korkuyorum. En çokta senin saçında bir yerlerde senin bile bilemediğin bir aka neden olmaktan. Camdan bir kristal gibi... Yahut denizin günlerce aylarca belki yıllarca yontup durduğu o kıyıda ki parlak taşlar gibisin Nadide... Seni cebimden asla çıkarmak istemiyorum Arada durup kalbimin hizasına avuçlarımın arasında seni yükseltmeme izin ver. İzin ver çırpınsın o et yumrusu. Seninkisi bir gün benimkisiyle süzülür mü semada ritmik bir şekilde bilmem. Emin ol hiç bilmem. Ancak temenni eder dua ederim... Duam duandan farklıdır diye dahi endişe içindeyim Evhamlı oluşumu mazur gör. Altında çok sebep var. Kimsenin yok yere tahammülsuz olmadığı gibi. Kendi kulvarında verdiğin bu savaşta asla müdahil olmak istemiyorum iyi veya kötü. Ben izlemeye geldim henüz. Ben hep izliyordum aslında. Bilirsin.... Daha doğrusu öğrendin Diyeceğim o ki baktığında orada olduğumu bil Bir gün elini uzatıp beraber koşalım dersen. Bir gün camdan kayan yağmur damlasının bir diğerine çarpıp daha hızlı gideceğine olan inancın olursa. O damla benim varlığımsa hayatında Ben seve seve gelirim sana katılmaya Sonumuz içimiz Allaha emanet elbette Sen Allaha emanetsin...

Seven gitmez bu kadar basit...

Yok olamaz dur Dur Gedemezsin Gözlerimin rengi dur Buludlara dönemessin

Güzel 👍👍