Bir gün gelir de unuturmuş insan

En sevdiği hatıraları bile

Bari sen her gece yorgun sesiyle

Saat onikiyi vurduğu zaman

Beni beni unutma

Çünkü ben her gece o saatlerde

Seni yaşar ve seni düşünürüm

Hayal içimde perişan yürürüm

Sende karanlığın sustuğu yerde

Beni beni unutma

Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır

Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor

Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini

Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim

Senden kopardım çiçeklerin en solmazını

Toprakların en bereketlesini sende sürdüm

Sende tattım yemişlerin cümlesini

Desem ki

Sen benim için hava kadar lazım

Ekmek kadar mübarek

Su gibi aziz bişeysin

Nimettensin , nimettensin

Desem ki;

İnan bana sevgilim inan

Evimde şenkliksin bahçemde bahar

Ve soframda en eski şarap

Ben sende yaşıyorum

Sen bende hüküm sürmektesin

Bırak ben söyleyeyim güzelliğini

Rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber

Günlerden sonra bir gün şayet sesini fark edemezsen

Rüzgarların nehirlerin kuşların sesinden



Fakat yine üzülme müsterih ol

Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini

Ve neden sonra tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede

Hatırlaki mahşer günüdür

Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum

Beni beni unutma

Beni beni unutma

Beni beni unutma