Benim hayatım köyden umutlarıyla göçen 10 kişiyle aynı evde başladı

İstanbul işte taşı toprağı altın

Çoğumuzun dedesi gibi benimkilerde buna inanmış İstanbullu olmuş

Şişli devlet hastanesinde dünyaya 10 aylık gelmişim

Evet, biraz üşengeçlik etmişim

Belki de doğarken asiydim

Belki de daha ilk gün bu yalan dünyaya bi nah çekmek istemiştim

Büyüdüğüm sokaklar baya çetrefilliydi

Gecekondu mahallesiydik biçok yer hazine arazisiydi

Alt sınıftık aileler gündüz başka

Inşaatların geceyse mecburen kendi evinin amelesiydi

Feodal toplum yoksulluk ve gurbette şehir hayatı

Köy ağalarının yerine kabadayılar ve burjuva patronları

Güçlü olanın insanlık olduğuna inanmış

Devrimciler ve onların inşa ettiği bi mahalle yanı Nurtepe

Yani mertlik yani gerçek mücadele

Yani sevgi dürüstlük ve içten gülümseme

Ve cunta ve darbe

Güzel yüzlü insanları katledip yozlaşmış sistemi kanla kazırken tarihe

Bizse okula giderdik gelirdik her gün sokaktaydık

On, on beş kişi toplanır türlü türlü oyunlar oynardık

Bazen canımız sıkılırdı mahalle basardık

Ve çoğu zaman mahalle maçlarında karşı takıma dalardık

Ben gerçeğin adamıyım aga

Caddenin sokağıyım aga

Ben şehrinin krosuyum aga

Fakirin prosuyum aga

Ben gerçeğin adamıyım aga

Ben caddenin sokağıyım aga

Ben şehrinin krosuyum aga

Ben fakirin prosuyum

Büyümek çamurda futbol oynamaktı

Kışın kar yağınca poşetle lüks kızakmış gibi kaymaktı

Annemin mahalledeki olaylardan korkmasıydı

Ve dedemin sığıntı olduğumuz yazlığına kaçırılmaktı

Büyümek platonik bi aşkla tanışmaktı

Yani içinde tutunduğun bi umutla yaşamaya alışmaktı

Boktan bi eğitim sisteminde mutlaka

Başarmak ve hep nedense hep ötekiyle yarıştırılmaktı

Ee puan tutmayıncabi torpil kayırırsa

Rapçi olduğun için okulda sağcılar dalarsa

Mahallende solcu gençler amerikalı sanarsa

Tüm hayatın rap olur herkes karşı çıkarsa

Hayal ettiğim müzik ve hayat şartları

İçimde büyüttüğüm dünya ve gerçeğin kartları

17 yaşında bi hayalperest olarak çalışmaya git

Bilgisayar almak için tüm yaz yıka tabakları

Ve büyümek hırsımın yarattığı idealle kör olmam

Verem uykusuyla gerçek arasında bi yerde yön bulmam

Bu sanki yazları küçük burjuvayla kışlarıysa sarı

Ayakkabısı yırtılmış bi yoksulla dost olmam gibiydi

Rüyalar der ki mutluluk çocuk kalmaktır

Yani hayallerini büyütmek kendini ufaltmaktır

Gerçekse sarı ayakkabın yırtıldığında artık ilk aldığın günki

Gibi olmayacağının farkında olmaktır (gerçek farkında olmaktır)

Ben gerçeğin adamıyım aga

Caddenin sokağıyım aga

Ben şehrinin krosuyum aga

Fakirin prosuyum aga

Ben gerçeğin adamıyım aga

Ben caddenin sokağıyım aga

Ben şehrinin krosuyum aga

Ben fakirin prosuyum