Biz ki sonları severiz

Mevsimlerden sonbaharı

Hüznü her bakışaHer söze meze eder

Uzaklara dalıp iç çekeriz



Biz ki sonları severiz

Günlerimiz sayılı

Sevmek sevilmek de var

Var da bize mi var

Zaten mutlu sonlar bizi bozar



Dibine vurduk efkârın bastık yaramıza

Çağırınca geldi mi ki mutluluk kapımıza

Gün olur ağlanacak halimize gülmeyi biz biliriz

Karşılıksız sevmeyi sevdikçe kaybetmeyi

Sizden öğrenecek değiliz



Biz ki sonları severiz

Kalmışız şurda üç beş kişi

Kocaman hayallerimiz

Soframızda bir ufak

Böyle gelmiş böyle gideriz



Biz ki sonları severiz

Şarkılar şahidimiz

Yalnızlığın bize verdiği yetkiye dayanarak

Son sözü hep biz söyleriz