[Nakarat: Şanışer]

Hiç yıkanmamış sokaklara

Hiç yaşanmamış yalanlara

Dünya diye düştüm

Dünya diye düştüm

Hiç kanılmamış yalanlara

Hiç okunmamış kitaplara

Düştüm, düştüm



[Verse 1: Şanışer & Cem Adrian]

Karşılıksız gülümsemelerin cehennemine

Sevgisiz kalmaların, hakkını olmayanın almaların dünyasına

Düştüm (Düştüm)

İçimde bi'kaç anı kaldı

Ateş gibiydim, kime değdiysem canı yandı

Hatırladığım hadiselerin kaçı gerçek, kaçı yanlı?

Kaçında ben hatalıydım kim bilir?

Kurusu yandı, yaşı yandı

Herkesle barışmak istiyorum

Ne yaşadıysam acı tatlı

Bağrışları, kavgaları

Kaldırmıyor başım artık benim

Geleceğimle ilgili büyük bir karar aldım demin

Çünkü artık herkes yaram, hiç kimse yarabandım değil

İstanbul'a benzetiyorum kendimi

Ki İstanbul tanıdığım en yapayalnız şehir

Affetmeyi öğrenir ya insan dara düştü mü

Kırıldığım herkesi affettim

Sadece bana küskünüm

Boynum eğri ama daha düzgünüm

Ve artık eskisi kadar özgün değilim sanırım

Daha üzgünüm



[Nakarat: Şanışer]

Hiç yıkanmamış sokaklara

Hiç yaşanmamış yalanlara

Dünya diye düştüm

Dünya diye düştüm

Hiç kanılmamış yalanlara

Hiç okunmamış kitaplara

Düştüm, düştüm



[Verse 2: Cem Adrian]

Kendimi bulduğum, bir aşkı vurduğum

Bir yolun sonunda ateşe durduğum yere

Düştüm

Yine düştüm

Elimde anahtar, önümde kapılar

Kilitli kaldığım bir karanlığın içine

Düştüm

Yine düştüm

Duy sesimi (Duy sesimi)

Uzat elini (Uzat elini)

Çek çıkar (Çek çıkar)

Kurtar beni (kurtar beni)

Duy sesimi (Duy sesimi)

Uzat elini (Uzat elini)

Çek çıkar (Çek çıkar)

Kurtar beni (kurtar beni)



[Nakarat: Şanışer]

Hiç yıkanmamış sokaklara

Hiç yaşanmamış yalanlara

Dünya diye düştüm

Dünya diye düştüm

Hiç kanılmamış yalanlara

Hiç okunmamış kitaplara

Düştüm, düştüm