Kan ter içinde uykularından uyanıyorsan eğer; her gece

Yalnızlık sevgili gibi boylu boyunca uzanıyorsa koynuna

Olur olmaz yere ıslanıyorsa kirpiklerin artık her şeye

Anneni daha sık anımsıyorsan hatta anlıyorsan



[Verse 2]

Kalbini bir mektup gibi buruşturulup fırlatılmış

Kendini kimsesiz ve erken unutulmuş hissediyorsan

İçindeki çocuğa sarıl; sana insanı anlatır



[Chorus]

Eller günahkar

Diller günahkar

Bir çağ yangını bu bütün

Dünya günahkar



[Chorus]

Masum değiliz hiç birimiz...

Masum değiliz hiç birimiz...