Donar, mimiklerim donar

Konar omzuma en ağır roman (ya)

Sen şehrin merkezi, ben sürgün yeri olan

Sonbahardan baharlara selam

Donar, mimiklerim donar

Konar omzuma en ağır roman (ya)

Sen şehrin merkezi, ben sürgün yeri olan

Sonbahardan baharlara selam

Görüşmüyoz artık konuşmuyoz

Galiba senle tanışmıyoz

İçimize atmaya barış diyoz

Terk edip gidene de alış diyoz

Bekleyip görcen nasip diyoz

Sevgiye harman kaldık çok istiyoz

Dilek de diliyoz hani hafif medeni

Egolar ayrılmanın tek nedeni

Kutup ayısıyla çölde bedevi

Kışın yaz varsa yap grevi

Sabahın dördü gene böyle bi

Dolunay yakamoz sek içtiğim

Yalnızlık bugün tek işçiyim

Gelme üstüme gelme

Avuç içlerime kadar ısırdım bugün

Gelme üstüme gelme

Sana şiir yazdım şair tek bastonlu kırık dişli

Bu satırlar çocukluğumdan beridir gece kondulu diye fişli

Ben de dahil bilmiyom aga ne zaman başladı ne zaman bitti

Neyi ne kadar sevdiysem, o kadarı gitti (gitti)

Donar, mimiklerim donar

Konar omzuma en ağır roman

Sen şehrin merkezi, ben sürgün yeri olan

Sonbahardan baharlara selam

Donar, mimiklerim donar

Konar omzuma en ağır roman

Sen şehrin merkezi, ben sürgün yeri olan

Sonbahardan baharlara selam

Şimdi sessizliğin kralı elleri ceplerinde (ceplerinde)

Eğmiş başı yere iki damla yaş aktı defterinden (defterinden)

Ağıtları yakanlar var dünyanın martı seslerinde, (aha)

Müslüm'den bir bilebilsen Azer'den illede sen illede sen

En derin yara, en derin faça

İlle de sen (braa)

Tek göz bi oda öksürükle dolu

İyi misin sen?

Yaşanır olur geçer, iyi mi desem? kötü mü desem?

Nasipse zaten olacak olan gerisini düşünme sen

Gözüm döner, ellerimin üstü ondan nasır

Yaprak döker yedi yanım fonda mevsim kasım

Ağır yaralı duygular valesiyiz ama gitmeye hazır

Şişenin dibi son paket tütün, gider saçlarını kazır

Donar, mimiklerim donar

Konar omzuma en ağır roman

Sen şehrin merkezi, ben sürgün yeri olan

Sonbahardan baharlara selam

Donar, mimiklerim donar

Konar omzuma en ağır roman

Sen şehrin merkezi, ben sürgün yeri olan

Sonbahardan baharlara selam