[Verse 1: Çağrı Sinci]

Aslında fazla renkli hayallerim vardı eskiden

Şimdi dünya monokrom ve ben de değilim eski ben

Zaman geçer yalnız hatıralar eskiyen

Her gün başka biri saçmalar ve benden eksi yer

Ama bıkkınlığımın ya da kızgınlığımın

Sebebi ne sizsiniz dostlarım ne arsızlığınız

Sürekli amansız bi' karanlıkla tartıştığını

Zamansızca seni mahvetmeye kalkıştığını

Düşünsene, lütfen gülümseme

Bi' fırsat ver ki anlatsın bu kronik kötümsere

Olası çözümler hep denendi ama faydasız

Bi' kara bulut var görmesem de gözümle ben

Tam tepemde bekler aportla unutmamı

İşlerim yolunda zannederken en savunmasız anı gözler

Sonra her şey alt üst

Film fena değil ama senaryo fazla absürt

"Bu kez oldu" diyemeden bi aksilik gelir hemen

Delirece'm desem zaten bundan fazla deliremem

Artık o kadar işlemiş ki karakterime karabulut

Bazen yan hakemi kesmekten gole sevinemem

İlk kez geldiğinde mutluluğun şehrime

Ben bi' dünya plan yaptım inan diyecek yoktu keyfime

Önce param bitti sonra beş gün yağmur yağdı

Taksi tuttuk o da yolda mahsur kaldı

[Nakarat: Çağrı Sinci] (x2)

Kurtul'ca'm diye, direk hızlı adımlarla kaçsam bile or'da hep aynı karabulut

Atlattım sanıp, rahat bi' nefes aldığımda bile peşimden gelir hep aynı karabulut

[Verse 2: İndigo]

Karabulut diye bişey yok

Çünkü hayat sana verir aklından geçeni

Ve yapar bunu dayatmadan

Ne istediğine dikkat et

Gerçekleşmesi an meselesi

"Şanslıyım" demeye başla artık lan bi' denemenin

Zararı n'ol'cak sanki

Sunduğun bir alternatif mi var?

Kendin gör gittiğin yol güvenli değil

Olmasına rağmen bildiğin bok

Senin gibi potansiyelini harcayanı izledim

Çok uzaklardan sevinirim böyleleri hayatıma uğrarlarsa

Ve ben uğraşmazsam öğretmekle

Onlara "ben şanslıyım" demenin

Şanslı olmanın tek yolu olduğunu

Şüphelenirim çığır açacağımdan

Ben belirlemiştim bu parçanın konusunu

Joe Budden’dan aldım adını "Black Cloud" karabulut

Ama değişti fikrim zaman içinde

Geçmiş bir buçuk sene ve istemiyo'm artık pislik çıksın

Her işimde mutlu olmuyo'm işlerin gidişinde aksi

Ya da sonuçlanmasından tam fiyaskoyla

Harbi geçti yaşım bayağı bi' ve senin gibi yok bi' maaşım

Çağrı bilmiyo'n sanki

Senin hayatta kalman katlanmakla

Biliyo'm ama benim yetmiyor biliyo'n alttan almam

Şans ben'le gel'cek yerim onun yanı

Ben işlerin düzelmesini umut etmek zorundayım

[Nakarat: Çağrı Sinci] (x2)

Kurtul'ca'm diye, direk hızlı adımlarla kaçsam bile or'da hep aynı karabulut

Atlattım sanıp, rahat bi' nefes aldığımda bile peşimden gelir hep aynı karabulut