Öyle kırgınım ki ben dünyaya
Kime dost dediysem yaranamadım
Kara gecelerde daldım rüyaya
Sırtımdan vurdular uyanamadım

Giden gidene ah küsen küsene
Oysa can verirdim kıymet bilene
Dost diye sarıldım yüze gülene
Kalbimi kırdılar anlayamadım

Bu hayat romanmış bilsem okurdum
Bende eller mutlu olurdum
Tutmuyor dizlerim artık yoruldum
Coşkun sular gibi çağlayamadım

Feryat eder gönül kuşum sanki kafeste
Zehir sanki aldığım her nefeste
Gözlerim yollarda kulağım seste
Yolunu yoluma bağlayamadım