Ben hiç kimse için oturup ağlamadım

Akşamdan sabahlara kadar

Ben hiç kimse için hıçkırmadım

Çöküpte kaldırımlardan soğuk buzlu taşlara



Ve ben hiç kimse içinde

Düşmedim nezarethanelere

Ve de girmedim karakollara

Ama senin için ama senin için



Ahhhh ahhhhh ahhhhh ahhhhhhh

Bir inada dua gibi inanmışsın tövbe haşa

Ruhunun kapılarını kapatmışsın

Aşka sevgiye ve gönülden haykırışa



Ben dertlerimi anlatabildim de

Cümle aleme canlıya ve de cansıza

Ama sana ama sana anlatmayı beceremedim

Ahhhhhh ahhhhhh ahhhhhh



Bir başını kaldırda semaya bak Arş-ı al'a ne yüce

Sen yaratmadın, yaradansa

Senden çok çok yüce