Yine çıkıyorsun sokaklara

Dokunuyorsun ağaçlara

Şiir gibi geçiyorsun

Kalbini kimseye göstermeden

Bir köprünün üstünden

Sırılsıklam uçuyorsun

Kimse bilmiyor yangınını

Bilmiyor kimse anlamını

Kendinden çıkıp yine kendine varıyorsun

Omuzunda kuşlar kanat çırpar

Yol yorgunu devrimci kuşlar

Omzun göğüdür o deli kuşların

Elinden tutup götürecekler

Bulut bulut gezdirecekler

Yüzün dostudur tüm kuşların

Yine bakıyorsun dağlara

Uzanıyorsun akşamlara

Yol boyunca yürüyorsun

Yüreğinde unutkan bir çocuk

Acıdan damıtılmış kalbini

Kendi kalbine sarıyorsun