Allame - Şehir Sözleri


[Hook: Allâme & Ados](x2)

Zor gülüyor

Yüzüm askıda "Gitme!" diyor

Bana şehir hep gizleniyor

Kara gökyüzü zerk ediyor acılara beni



[Verse 1: Allâme]

Çilen ben, içim, dışım dert, kadehler savruluyor

Otuz yıllık öfkeyim, görüntüler karıncalanıyor

Keşkeler [?nüfuzahlar?] gururu tırmalıyor

Geçen zaman selviden bi' yar, durma, saçları yol



Gün bela, gece huzur için tek sermayem

Çoktan unuttum geçmişi fakat yumruklar sert hâlen

Yazabilmek cesaret, insan için umut rezalet

Eksilerini çıkar hayatının, ne kalır hesap et!



Mesafeler fiziksel jargon insanî telaşlar

Bu radyoaktif topraktan bi' aitlik yok başka (Hayır!)

Beyazlar aldı başını, gitti

Var olduğum bu evren çatık kaşlı, kirli

Yüzünü kara dumanlar okşar



İntihar tek [?şartlı?] kuşku on beş dak'ka dert

İçdahın acabasında cehennem dört metrekare bi' yer

Bu ateş düştüğünden fazla yaktı