Bir çocuk düşün okula gitmek için uyanıyor
Çalan alarm değil, siren sesi bağırıyor
Babası işte eve gitmek için zaman yok
Bi kardeşi bi annesi hepsi sarılıp ağlıyor
Saniyeler sonra çocuk kanla tanışıyor
Düşen bomba annesiyle kardeşini ayırıyor
İşte böyle savaş, şansı olan sıyırıyor
O çocuğun bu dakkadan sonra kimseye hayrı yok
Enkaz altında tam on iki saat sıkışıyor
Uyandırmak için annesiyle boş boş konuşuyor
Suratı tozlu, yukarda köpekler havlıyor
Babası gelmiş çocuğu bi asker çıkartıyor
Sevinsin mi? üzülsün mü? adam dövünsün mü?
Diyo ki; oğlum unutma anneler ölümsüzdür
Çocuklar günahsız mekanları cennettir
Diyo ki; oğlum büyüdün sen artık bir erkeksin
Bu yüzüm niye dargın bi gel içeriye anlat o zaman
Bu gönül tek kaldı atıp hep içine oldu yalan
Bu yüzüm niye dargın bi gel içeriye anlat o zaman
Bu gönül tek kaldı atıp hep içine oldu yalan
Oynuyordum bu sokaklarda ben misket
Adım ali 10 yaşındayım hayalim basket
Miğferim yok inşaatta, Bulup taktım kasket
Yaşam zor artık annem ve kardeşime hasret
Bilmediğim biyerden bahsediyor babam
Orda savaş yokmuş Orda ölüm orda bomba kasket
Birde çocukların odaları varmış, Her gün yağmurluymuş hava
Güneş yokmuş hiç hep kasvet
İlk defa deniz görcem ben çok heyecanlıyım
Balıklarla yüzüp, vapurlara bincem
Babam diyo ki annen hep bizimle gelcek
Gittiğimiz yerde gözyaşların bile dincek
Umut yolculuğumuz İzmir'den başlıyordu
Deniz Güzel fakat tekne biraz su alıyordu
Can Yeleği İçin İnsanlar neden savaşıyordu
Üçyüz kişiydik ve kimse yüzme bilmiyordu
Niye dargın bi gel içeriye anlat o zaman
Bu gönül tek kaldı atıp hep içine oldu yalan
Bu yüzüm niye dargın bi gel içeriye anlat o zaman
Bu gönül tek kaldı atıp hep içine oldu yalan
Bu yüzüm niye dargın bi gel içeriye anlat o zaman
Bu gönül tek kaldı atıp hep içine oldu yalan