Bir eylül akşamındayız, kimse gülmüyor

Bir siyah beyaz fotoğrafta pus gibiyiz

Belki biraz önce birini kaybetmişiz

Siz hiç eksilmediniz mi Biz çok eksildik

Korkma yanımda kal, şarkılar gibi

Madem yalnız değiliz bize bir şey olmaz

Gitmek dediğin ne Her sabah bir gemi kalkıyor

Bir yelken, bir dümen, bir de sen; deniz başlıyor

Bu deniz neden kırmızı Kimse bilmiyor

Kimse sormuyor, neden siyah Sus gibiyiz

Belki biraz önce birini kaybetmişiz

Bir hikâye bitmiş ansızın, ölüm başlamış.