çöpten toplar yemek

kaderi buymuş demek

yok gelecek

duanı duymadı bir gün melek

çünkü karnın aç

bu yara ruhuma

senin karnın aç

benim ruhum aç



insanlar beni anlayamaz

en azından büyük çoğunluğu

karnı aç olanlar için bu ruhun açlığı

bu hüznün soğukluğu

herkes bi' derdi olduğundan emin

fakat, daha yeni gördüm dün

çöpten topladığı çilekle mutlu olan bi' küskün çocukluğu

insanlar beni anlayamaz

kabul etmiyorum ben yorgunluğu

onların sesi olmaktan vazgeçersem

annem helal etmez borcu

doğruluğun bedeli fazla

lakin başarabilirsem koşturduğum

yolların kutsallığı vicdanımı rahat ettirebilecek

kahroldum hep bi' başıma ölmekten

yetiştirdiğimin içinde bile dünyalık heveslerini alt edemeyen

bi' bitmeyen şu nankörlükten

hiç birimize lazım değilken hem de

yer ayır göklerden

desem ne fayda

bu kıt anlayışsızlık, beni ayırır g*tlerden

ter döktüm

yeterli değilse dökerim kan

hedefim yıkmak

aptala sağırım

yapacağım devrim

görevim var

kimse benim adıma boş yere hiç bi' zaman yapmaya kalkışmasın plan

benim o aç çocuğa bi sözüm var



çöpten toplar yemek

kaderi buymuş demek

yok gelecek

duanı duymadı bir gün melek

çünkü karnın aç

bu yara ruhuma

senin karnın aç

benim ruhum aç



insanlar beni anlayamaz

benim içimde taşıdığım en büyük yara buyken

o büyük çoğunluk umursamıyor bunu

hiç rahat edemiyorum uyurken

sürekli rahatsızım ruhen

suçlu hissediyorum mutluyken

çünkü ilk eşyamı çöpten aldım

pek gururlu bi' delikanlıyken

neyi dert ettiğimden emin olan tüm dedikoducuların düştüğü zevk

ne geçer bilmez gönlümden

inan her biri yediler ömrümden

ne kadar bıktım bahsedemem

dönmedikçe hiç körlüğünden

bölünmüşlüğünden

gerekti, yedim özgürlüğümden

ne devlet ne de yaratanda bu suç

suç sende bunu dinleyen puşt

onlar haksız yere milyonlara sahip

o çocuk bulmaz kuruş

nedenini bildiğine kefilim

yanında olmadın sefilin

ben aptalları disslemedim, disslemem

benim küfrüm hepsinin

temsil ettiği şeylerdir

kızdığım haksız servet bil

istediğim cennet değil, ama ateşleri bölüşmek erdemdir

insanlar bunu anlayamaz

herkese namerttir

onları affetmem



çöpten toplar yemek

kaderi buymuş demek

yok gelecek

duanı duymadı bir gün melek

çünkü karnın aç

bu yara ruhuma

senin karnın aç

benim ruhum aç