uyandığın yerlerde kan kum dizlerinde

göz açtığın şehirde su sığ denizlerinde

arkasında bir orman bir tablonun arefesi

delinmemiş saklı bir şeyler bu sır kimin neyin nesi

bir gün oldu sen oydun şehir durdu saatteki

yalanlarla kurduğum haritanın ardısı derin

belki sonra karılmış kor dudaklarımdayken

bana sorarsan durduğum bu kin buharlarıyla sol

istersen bana

durmam gerek yaşım geldi galiba

korkmayıp da şahlanmış pis duvarları kırıp

göğsündeki cennete bütün duaları katıp

ardından yere günü çömelten söz

tek kursağımda kitaplardan dağılmış saz-

lıkların arasında çırılçıplak uyandığım

güneşe dönüp kızarmadan

soruyorum belki nasılsın

halin yerinde mi?

evet dersen ben de tabii ki

uzaklığı yakınsatan bir yer buldum ve oradayım

delirmemişlik yazgısı bir yer buldum sonra ne yapayım

bir çığlığın durağında bir yer buldum sonra ne yapayım