Saat çalar yorgun kalkar

Dalarsın bir hengameye

Kadınsan zor bu devirde

İnsan olmaksa ilk mesele

Sönüp giderken hayatlar

Çocuklar küskün bize

Kurmuş felek çarkımızı

Dönüyoruz gündüz gece

Nereye koşuyoruz böyle

Yok mu bir molan

Sınıfta kaldın ey insanlık

Vicdanı öldürdün hırstan

Dur dünya ineceğiz artık

Bu zamanı biz seçmedik

Hayat yavaş gel e şans ver artık

Umutlar bari küsmesin

Zengin güce tapar olmuş

Tok ya duymaz açın sözünü

Çalış didin sen ömrünce

Alın terin onun öğünü

Market pazar alev almış

Kaçsan gitsen nereye kadar

Ver külahı al takkeyi

Hayat hep aynı terane