Nisan ayı bir bahardı
Kuşların cıvıltısında
Tezene tellere vurdu
Bağlamanın tınısında

Özgürlük ve barış vardı
Her türkünün mısrasın da
Kanlı tuzaklar kuruldu
Cellatların pususunda

Karanlık ölüm kusuyor
Gecenin bir yarısında
Bağlamayı silah sayıp
Vururlar yol ortasında

Sonra barut ve kurşun var
Gecenin her karesinde
Böyle ölüm nasıl olur
Vicdan bunun neresinde

İnsan öldürmeyi bir hak
Görür cani kendisinde
Öldürülür iki yürek
On altı on yedisinde

Bu öfke bu kinin hangi
Neden yatar arkasında
Bin ah vardır anaların
Gözyaşının damlasında

Kimin anası ağlasın
Bizim ki ağlamasında
Bu ağıt bir isyan olur
Cemo’nun bağlamasın da