Yine gel ama dert

Yok uzanan el

Yine kendime gelemeden

Alabora ben

Ama yok

Bi daha yok

 

Bir umutlan ve de bunu kutla

Bi' kez uslan ama yine tutma

Bi' de vuslat seni yine bulmaz

Susup izle ve yine de konuşma

Rakibin insan değil onu salla

Ve nefret kusma da kaderini bul san

-ma ki seni bir sürü insan umursar

Yine de seni seveni sev ve de kutsa

Sakın ama seveni bırakma

Kendini adilerle bi tutma

Hatta kimsenin kusuruna bakıp onu

Sırf o sebep ötürü yüzüne de vurma

Kırma, kırma ki sen de kırılma

Emin ol hiç kimse sana da yaranmaz

Dün dostun olanı bugüne yer olmaz

Bu sebep ötürü sen hiç onlara kanma

Yine gel ama dert

Yok uzanan el

Yine kendime gelemeden

Alabora ben

Ama yok

Bi daha yok

Yine kalem ölümüne kağıdımı karalatıyodu

Yine dibe batıyodum asıl amaç uçuyodu niye

Başaramıyodum ama düşünemiyodum

Ölüme bi kere zıt umut aşılamıyodum ama

Hala gidiyorum en derine

Bu çukurun en kara pis yerine

Tabi sitemimi yapıyorum hislerime

Kanıyorum ama kaderin o cilvesine

Sanki bir oyunun içinde

İnsan duygusuz hepsi de sahte

Pis kan akıtıyo kalbimi naklet

Hasta bence bu sevgi ve hasret

Bul beni gelip içime bi bak

Zifiri karanlığa gömülü çıkar

Ve de yak tabi yak beni bi sürü çiyan

Sarıp aklımı kemiriyo beni kurtar

Yine gel ama dert

Yok uzanan el

Yine kendime gelemeden

Alabora ben

Ama yok

Bi daha yok