Kar ayaza kesiyor içim üşür
Vur yüregi zalimce aşka düşür
Meşk nerede sevdiğim gözüm söyle
Az gelir az yaşamak bana böyle
Yar yüreğinin deli bekçisiyim
Sevdanın kapında nöbetteyim

Kar beyazı düşüyor siyah saça
Yar adını koyu ver ölüm kaça
Bir iptir bedeli çek deme sakın
An gelir ödenir

Her saat sesinde gitmelerin korkusu
Her günün sonunda birikir yokluğunun tortusu

Dilimden düşmüyor kolaysa gelde al
İçimden söküp aşkını
Çektiysen kahrımı helal et hakkını
Zorlu sevdam hoşçakal...